آمبولیزاسیون شریان رحمی (UAE) یکی از روشهای کمتهاجمی برای درمان برخی فیبرومهای رحمی است؛ روشی که بدون نیاز به جراحی باز، با هدف کاهش خونرسانی به فیبروم انجام میشود. اما آمبولیزاسیون رحمی دقیقاً چیست و بعد از انجام آن چه اتفاقی برای رحم و فیبروم میافتد؟
آمبولیزاسیون رحمی چیست؟
به گفته دکتر علیرضا راسخی، متخصص رادیولوژی مداخلهای در مرکز تصویربرداری فراپرتو، در این روش پزشک با استفاده از تصویربرداری و از طریق یک کاتتر ظریف، به عروق تغذیهکننده فیبروم دسترسی پیدا میکند و ذرات مخصوصی را در این عروق قرار میدهد.
این ذرات باعث کاهش جریان خون ورودی به فیبروم میشوند. در نتیجه، فیبروم به مرور کوچکتر شده و بسیاری از علائم ناشی از آن میتواند کاهش پیدا کند.
بعد از آمبولیزاسیون رحمی چه اتفاقی میافتد؟
کاهش خونرسانی به فیبروم به این معنا نیست که خونرسانی کل رحم متوقف میشود. رحم از شبکههای عروقی متعددی تغذیه میکند و هدف آمبولیزاسیون، کنترل خونرسانی فیبروم و حفظ خونرسانی بافت سالم رحم است.
پس از انجام این روش، ممکن است بیمار برای مدتی دچار درد و گرفتگی لگنی، تهوع، احساس خستگی یا تب خفیف شود. این علائم معمولاً بخشی از واکنش بدن به کاهش خونرسانی فیبروم هستند و پزشک برای کنترل آنها داروهای مناسب تجویز میکند.
آیا علائم فیبروم بعد از آمبولیزاسیون برطرف میشوند؟
هدف اصلی آمبولیزاسیون رحمی، کاهش علائم ناشی از فیبروم است. خونریزی شدید قاعدگی، درد و فشار لگنی و علائم فشاری مانند تکرر ادرار میتوانند پس از درمان کاهش پیدا کنند؛ البته میزان و سرعت بهبود در افراد مختلف متفاوت است و کوچک شدن فیبروم نیز معمولاً فرآیندی تدریجی است.
آمبولیزاسیون رحمی و باروری
موضوع باروری اهمیت ویژهای دارد. به گفته دکتر راسخی، تصمیمگیری درباره آمبولیزاسیون در خانمی که قصد بارداری دارد باید با توجه به سن، تعداد و محل فیبرومها، وضعیت رحم و سایر عوامل مؤثر بر باروری انجام شود.
در صورت تمایل به بارداری پس از آمبولیزاسیون، زمان مناسب برای اقدام باید با نظر متخصص زنان و تیم درمان تعیین شود و نمیتوان یک فاصله زمانی ثابت را برای همه بیماران توصیه کرد.
مرکز تصویربرداری فراپرتو
دکتر علیرضا راسخی – متخصص رادیولوژی مداخلهای